ដោយៈ ចំណាន
ភ្នំពេញៈ របាយការណ៍អំពីគំរូនៃការប៉ាន់ស្មាន សម្រាប់គោលបំណងរៀបចំផែនការ ប៉ុន្តែវាបានវាស់វែងជាផ្លូវការនោះទេ។
មិនមានការអះអាងដោយទំនួលខុសត្រូវថា តួលេខណាមួយក្នុងចំណោមនោះ តំណាងឱ្យចំនួនពិតប្រាកដ របស់ជនជាតិកម្ពុជានោះទេ។ ដើម្បីទទួលបានការប៉ាន់ស្មានត្រឹមត្រូវ យើងត្រូវការទិន្នន័យស្តីពីទ្រព្យសម្បត្តិគ្រួសារ ការកាន់កាប់អចលនទ្រព្យ និងបំណុល ការកាន់កាប់អាជីវកម្ម ទ្រព្យសកម្មហិរញ្ញវត្ថុ និងចំនួនប្រជាជនកម្ពុជាដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនដែលរស់នៅក្រៅប្រទេស។
តើចំណុចនេះមានន័យយ៉ាងណា ចំពោះទីផ្សារអចលនទ្រព្យនៅកម្ពុជា? សម្រាប់ការស្រាវជ្រាវទីផ្សារអចលនទ្រព្យ ខ្ញុំនឹងបែងចែកជាបីក្រុម៖ ទ្រព្យសម្បត្តិសុទ្ធ (net worth) ចន្លោះពី១ ទៅ៥លានដុល្លារអាមេរិក៖ អាចពាក់ព័ន្ធនឹងអចលនទ្រព្យសម្រាប់វិនិយោគ វីឡា ដីធ្លី និងអចលនទ្រព្យពាណិជ្ជកម្ម។
ទី១ ទ្រព្យសកម្មដែលអាចបំប្លែងជាសាច់ប្រាក់បាន សម្រាប់វិនិយោគ (liquid investable assets) ចន្លោះពី១ទៅ៥ លានដុល្លារអាមេរិក៖ ជាក្រុមតូចជាង ដែលមានដើមទុនវិនិយោគ អាចប្រើប្រាស់បានភ្លាមៗ។
ទី២ តម្លៃសរុបនៃអចលនទ្រព្យ (gross property value)ចន្លោះពី១ទៅ៥លានដុល្លារអាមេរិក៖ អាចរាប់បញ្ចូលទាំងម្ចាស់ ដែលមានបំណុលច្រើន ហើយមិនចាំបាច់បង្ហាញពីកម្លាំងទិញនោះទេ។
ចំពោះប្រទេសកម្ពុជា យើងអាចប៉ាន់ស្មានបានថាមានមនុស្សប៉ុន្មាននាក់ ដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិផ្ទាល់ខ្លួន ចន្លោះពី១ទៅ៥ លានដុល្លារអាមេរិក ប៉ុន្តែយើងត្រូវបែងចែកឱ្យដាច់ រវាងការស្ទង់មតិស្តីពីទ្រព្យសម្បត្តិ ដែលបានបោះពុម្ពផ្សាយ និងការប៉ាន់ស្មានផ្សេងៗ។
ទី៣ សម្រាប់ការស្រាវជ្រាវទីផ្សារអចលនទ្រព្យនៅកម្ពុជា សំណួរដ៏សំខាន់គឺ៖ តើមានមនុស្សប៉ុន្មាននាក់ ដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីទិញខុនដូ ផ្ទះ (ប្រភេទផ្ទះជាប់ដី) វីឡាឬដីសម្រាប់វិនិយោគ?។
ចំណុចសំខាន់មួយដែលត្រូវបែងចែកគឺ៖ ការមានទ្រព្យសកម្មដែលមានតម្លៃ១លានដុល្លារ មិនដូចគ្នាទៅនឹងការមានទ្រព្យសម្បត្តិសុទ្ធ (net wealth) ចំនួន១លានដុល្លារនោះទេ។
នរណាម្នាក់អាចមានអចលនទ្រព្យ ដែលមានតម្លៃ១,២លានដុល្លារ ប៉ុន្តែនៅតែមានបំណុលកម្ចីទិញផ្ទះដ៏ច្រើន។
ជាទូទៅ ការប៉ាន់ស្មានទ្រព្យសម្បត្តិ គឺគណនាដោយយកតម្លៃទ្រព្យសកម្មមកដកបំណុលចេញ ហើយរបាយការណ៍មួយចំនួនរួមបញ្ចូលទាំងទ្រព្យសកម្មហិរញ្ញវត្ថុ និងអចលនទ្រព្យចូលគ្នា៕
