ដោយ យុទ្ធ
ហ្សាការតាៈ ការកើនឡើងកម្ពស់ទឹកសមុទ្រ និងកាប់បំផ្លាញព្រៃកោងកាងនៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ីអស់រយៈពេល១៥ឆ្នាំកន្លងមក បានជន់លិចឆ្នេរសមុទ្រ និងធ្វើឲ្យមានការបាត់បង់ដីដែលស្ទើរស្មើរនឹងទំហំទីក្រុងភ្នំពេញ។

ដោយ យុទ្ធ
ហ្សាការតាៈ ការកើនឡើងកម្ពស់ទឹកសមុទ្រ និងកាប់បំផ្លាញព្រៃកោងកាងនៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ីអស់រយៈពេល១៥ឆ្នាំកន្លងមក បានជន់លិចឆ្នេរសមុទ្រ និងធ្វើឲ្យមានការបាត់បង់ដីដែលស្ទើរស្មើរនឹងទំហំទីក្រុងភ្នំពេញ។

តំបន់ឆ្នេរសមុទ្រប្រហែល ៣០,០០០ហិកតា បានបាត់បង់អស់រយៈពេល១៥ឆ្នាំមកហើយ ដោយសារការកាប់ឆ្ការព្រៃកោងកាងអស់ជាច្រើនឆ្នាំមក។ នេះបើយោងតាមអង្គភាពផ្នែកគ្រោះមហន្តរាយឥណ្ឌូណេស៊ី។ តំបន់ដែលរងផលប៉ះពាល់ខ្លាំងបំផុតដោយសារសំណឹកដីគឺតំបន់ Central Java តំបន់East Java និងតំបន់ Southeast Sulawesi។
យោងទៅតាមអាជ្ញាធរមូលដ្ឋានឲ្យដឹងថា ការបាត់បង់ឆ្នេរសមុទ្រ គឺដោយសារតែការប្រែប្រួលអាកាសធាតុបានធ្វើឲ្យកាន់តែអាក្រក់ឡើង ដោយក្រុមហ៊ុនកសិដ្ឋានចិញ្ចឹមត្រីដែលកំពុងឈូសឆាយដើមកោងកាង នៅតាមឆ្នេរសមុទ្រដើម្បីបង្កើតស្រះចិញ្ចឹមត្រី។
នៅក្នុងករណីដ៏អាក្រក់បំផុតនេះ តំបន់ខ្លះបានឃើញភូមិទាំងមូលលិចចូលក្នុងសមុទ្រ។ ឧទាហរណ៍ក្នុងរយៈពេល២០ឆ្នាំកន្លងមក តំបន់ Demak តំបន់ Central Java ភូមិ Bedono, Rejosari និង Timbulsloko លិចចូលក្នុងសមុទ្រ។
អ្នកជំនាញបរិស្ថានបានវាយតម្លៃថា មូលហេតុចម្បងដោយសារតែមនុស្សអ្នកបង្កើត ជាពិសេសដោយសារឥទ្ធិពលនៃការសាងសង់កំពង់ផែ និងការសាងសង់គម្រោងឧស្សាហកម្មនៅតាមបណ្តោយឆ្នេរសមុទ្រ។

រដ្ឋាភិបាលឥណ្ឌូណេស៊ីកំពុងប្រឈមនឹងគ្រោះមហន្តរាយ ដែលកើតមានឡើង ខណៈ ប្រជាជនជាង១៥០លាននាក់ ស្មើនឹង ៦០ភាគរយនៃចំនួនប្រជាជនសរុបរស់នៅលើបន្ទាត់ឆ្នេរដែលងាយរងគ្រោះ។ លើសពីនេះទៀត ៨០ភាគរយ នៃតំបន់ឧស្សាហកម្មទាំងអស់ត្រូវបានធ្វើនៅតាមតំបន់ឆ្នេរ ដែលអាចមានផលប៉ះពាល់យ៉ាងខ្លាំងដល់សេដ្ឋកិច្ចរបស់ប្រទេសនេះ៕