ដោយ ប៊ី
ភ្នំពេញ៖ ភាពចម្រុះ និងគុណភាពការងារនៅកម្ពុជាកំពុងមានភាពប្រសើរឡើង ប៉ុន្តែគោលនយោបាយថ្មីៗចាំបាច់សម្រាប់កម្ពុជាដើម្បីទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពីឱកាសដែលអាចរកបាននៅក្នុងទីផ្សារពិភពលោកនាពេលអនាគត។ នេះបើយោងតាមរបាយការណ៍របស់ធនាគារពិភពលោកស្តីពីការងារអនាគតរបស់កម្ពុជាដែលបានចេញផ្សាយនៅថ្ងៃនេះ ។
ក្នុងចំណោមការងារ ៨ លាននៅកម្ពុជា ៣៧ ភាគរយគឺជាការងារប្រាក់ឈ្នួល ដែលភាគច្រើនផ្តល់ប្រាក់ចំណេញខ្ពស់ និងការការពារបន្ថែមដល់កម្មករ។ ទោះយ៉ាងណាការងារ ៦៣ ភាគរយផ្សេងទៀតនៅតែជាការបែបប្រពៃណីដដែល។
ការងារបែបនេះនៅលើកសិដ្ឋានគ្រួសារ ឬនៅក្នុងសហគ្រាសគ្រួសារត្រូវបានរួមបញ្ចូលជាមួយនឹងភាពខ្សោយនៅក្នុងសេដ្ឋកិច្ចទំនើប ហើយផ្តល់ឱ្យកម្មករនូវប្រាក់ចំណូលទាប។
លោកស្រី Inguna Dobraja នាយកប្រចាំប្រទេសរបស់ធនាគារពិភពលោកប្រចាំកម្ពុជាមានប្រសាសន៍ថា “ភាពចម្រុះ និងគុណភាពការងារនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាមានភាពប្រសើរឡើងជាលំដាប់”។
លោកស្រី បន្ថែមថា “ប៉ុន្តែនិន្នាការពិភពលោកដូចជាវណ្ណៈកណ្តាលអាស៊ីដែលកំពុងកើនឡើង ការផ្លាស់ប្តូរទម្រង់ពាណិជ្ជកម្ម និងស្វ័យប្រវត្តិកម្មតម្រូវឱ្យកម្ពុជាគិតឡើងវិញនូវយុទ្ធសាស្រ្តការងាររបស់ខ្លួន នៅពេលវាឈានទៅដំណាក់កាលបន្ទាប់នៃការអភិវឌ្ឍដឹកនាំដោយការនាំចេញ”។
ក្រុមហ៊ុនដែលគ្រប់គ្រងដោយជនបរទេសបានចូលរួមចំណែកយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការងារដែលមានគុណភាពខ្ពស់នៅកម្ពុជា។ នៅឆ្នាំ ២០១៥ មួយភាគបីនៃការងារប្រាក់ឈ្នួលនៅកម្ពុជាស្ថិតនៅក្នុងក្រុមហ៊ុនដែលគ្រប់គ្រងដោយជនបរទេស។
ក្នុងអំឡុងឆ្នាំ ២០១០-២០១៥ ឧស្សាហកម្មកាត់ដេរគឺជាវិស័យដែលមានការរីកលូតលាស់យ៉ាងលឿនបំផុតដោយបង្កើនចំណែកការងាររបស់ខ្លួន ១,១ ភាគរយក្នុងមួយឆ្នាំ។ ក្រុមហ៊ុនក្នុងស្រុកមានចំនួនច្រើនជាងក្រុមហ៊ុនដែលគ្រប់គ្រងដោយជនបរទេស ប៉ុន្តែក្រុមហ៊ុនក្នុងស្រុកមិនបានចូលរួមចំណែកការងារច្រើនទេ។
ក្រុមហ៊ុនក្នុងស្រុកជួលអ្នកធ្វើការជាមធ្យម ៨ នាក់ បើប្រៀបធៀបទៅនឹងក្រុមហ៊ុនដែលគ្រប់គ្រងដោយជនបរទេសបានជួលអ្នកធ្វើការ ១២៤។ កង្វល់ចំបងមួយគឺការធានាថា កម្មករកម្ពុជាត្រូវការជំនាញដើម្បីប្រកួតប្រជែងជាមួយកម្មករមកពីប្រទេសដទៃទៀតក្នុងការរកការងារធ្វើនៅក្នុងក្រុមហ៊ុនដែលគ្រប់គ្រងដោយជនបរទេស។
នៅឆ្នាំ ២០១៦ អ្នកនាំចេញចំនួន ៣៧.៦ នាក់បានលើកឡើងពីកម្លាំងពលកម្មដែលមានការអប់រំមិនគ្រប់គ្រាន់ដែលជាឧបសគ្គដល់អាជីវកម្មកំពូល។
លោក Wendy Cunningham សេដ្ឋវិទូនាំមុខ និងជាអ្នកនិពន្ធនាំមុខនៃរបាយការណ៍ មានប្រសាសន៍ថា ”ជោគជ័យនៃយុទ្ធសាស្ត្រការងាររបស់កម្ពុជាពឹងផ្អែកលើការចូលរួម និងកិច្ចសហប្រតិបត្តិការរបស់ភាគីពាក់ព័ន្ធនានាលើសេដ្ឋកិច្ច មិនត្រឹមតែអ្នកធ្វើគោលនយោបាយ និងថ្នាក់ដឹកនាំរដ្ឋាភិបាលប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏មានសហគ្រិន អ្នកវិនិយោគ ដៃគូអភិវឌ្ឍន៍ផងដែរ ហើយកម្មករនិយោជិកខ្លួនឯងក៏ត្រូវចូលរួមផងដែរ”៕
