ដោយៈ គង់ សូរិយា

    ព្រះសីហនុៈ រដ្ឋបាលខេត្តព្រះសីហនុ សហការជាមួយ

លេខាធិការដ្ឋានក្រុមការងារជំរុញការវិនិយោគ ក្នុងខេត្តព្រះសីហនុ បានរៀបចំកិច្ចប្រជុំផ្សព្វផ្សាយ “កម្មវិធីពិសេសជំរុញការវិនិយោគក្នុងខេត្តព្រះសីហនុ ឆ្នាំ ២០២៤” សម្រាប់សហគ្រាសក្នុងវិស័យទេសចរណ៍។

កម្មវិធីនេះ បានប្រព្រឹត្តទៅក្រោមការដឹកនាំរបស់ លោកអ៊ឹម សុខធី ប្រធានលេខាធិការដ្ឋានក្រុមការងារ ជំរុញការវិនិយោគក្នុងខេត្តព្រះសីហនុ លោក ឡុង ឌីម៉ង់ អភិបាលរងនៃគណៈអភិបាលខេត្តព្រះសីហនុ និងមន្រ្តីពាក់ព័ន្ឋជាច្រើន។

គោលបំណងនៃកិច្ចប្រជុំនេះ គឺដើម្បីផ្សព្វផ្សាយ អំពីការបន្តអនុវត្តកម្មវិធីពិសេសជំរុញការវិនិយោគ ក្នុងខេត្តព្រះសីហនុ ឆ្នាំ ២០២៤ រហូតដល់ដំណាច់ឆ្នាំ ២០២៥ ព្រមទាំងបញ្ជ្រាបការយល់ដឹងអំពីកម្មវិធីពិសេសនេះ ដល់វិនិយោគិនសក្តានុពល ដែលមានចំណាប់អារម្មណ៍មកវិនិយោគក្នុងខេត្តព្រះសីហនុ ជាពិសេសផ្តល់ឱកាសដល់វិនិយោ​គិនក្នុងការសិក្សាស្វែងយល់ អំពីកាលានុវត្តភាពវិនិយោគថ្មីៗ ដើម្បីឈានទៅចាប់យកឱកាសវិនិយោគ នៅក្នុងវិស័យទេសចរណ៍ ក្នុងខេត្តព្រះសីហនុ ។

តាមរយៈនេះ ក្រុមការងារបន្តលើកទឹកចិត្តឱ្យធុរជន និងវិនិយោ​គិនរួសរាន់អញ្ជើញដាក់ពាក្យ ឬ ស្នើមកក្រុមការងារជំរុញការវិនិយោគក្នុងខេត្តព្រះសីហនុ ដោយឥតគិតថ្លៃ ដើម្បីទទួលបាន“អត្ថប្រយោជន៍ពិសេស” នៅទីតាំងដែលមានអាសយដ្ឋាន ផ្លូវជាតិលេខ៤ ភូមិ៣ សង្កាត់លេខ១ ក្រុងព្រះសីហនុ ខេត្តព្រះសីហនុ៕

ដោយ: គង់ លាងហួរ
អន្តរជាតិ: ទីផ្សារសណ្ឋាគារ និងឧស្សាហកម្មក្នុងប្រទេសថៃនៅឆ្នាំនេះនឹងបន្តមានសភាពរឹងមាំ ខណៈទីផ្សារលំនៅដ្ឋាន និងការិយាល័យនឹងអាចបន្តធ្លាក់ចុះ ដោយសារការផ្គត់ផ្គង់លើសតម្រូវការ។ នេះបើយោងតាមក្រុមហ៊ុនប្រឹក្សាអចលនទ្រព្យ CBRE។

លោកស្រី Roongrat Veeraparkkaroon នាយិកាគ្រប់គ្រងក្រុមហ៊ុន CBRE Thailand បានអះអាងថា “ការស្ទុះងើបឡើងវិញនៃផ្នែកមួយចំនួននៅក្នុងទីផ្សារអចលនទ្រព្យថៃនៅឆ្នាំនេះនឹងប្រែប្រួលខុសៗគ្នា ខណៈផ្នែកសណ្ឋាគារ និងឧស្សាហកម្មមានសន្ទុះខ្លាំងជាងគេ”។

លោកស្រីបានបន្តថា “ទីផ្សារសណ្ឋាគារ និងអចលនទ្រព្យឧស្សាហកម្មបានសម្រេចកំណើនយ៉ាងល្អប្រសើរចាប់តាំងពីឆ្នាំមុន ដោយសារគំនិតផ្តួចផ្តើមរបស់រដ្ឋាភិបាលថៃបានទាក់ទាញទាំងការវិនិយោគ និងភ្ញៀវទេសចរណ៍បរទេស។និន្នាការនេះនឹងបន្តកើតមានដល់ឆ្នាំ២០២៥”។

លោកស្រី Chotika Tungsirisurp ប្រធានផ្នែកស្រាវជ្រាវ និងប្រឹក្សាយោបល់នៅក្រុមហ៊ុន CBRE Thailand បានអះអាងថា “ចំនួនភ្ញៀវទេសចរណ៍បរទេសចូលទៅកាន់ប្រទេសថៃកាលពីឆ្នាំមុនបានស្ទុះងើបឡើងវិញដល់ចំនួន៣៥,៥លាននាក់ ហើយត្រូវបានគេរំពឹងថា នឹងបន្តកើនឡើងដល់៤០លាននាក់នៅឆ្នាំ២០២៥”។

ទីផ្សារសណ្ឋាគារនៅទីក្រុងបាងកកត្រូវបានគេរំពឹងថា នឹងមានសភាពល្អប្រសើរឡើងបន្ថែមទៀត ខណៈអត្រានៃការស្នាក់នៅជាមធ្យមកើនឡើងដល់៧៧%។ ចំណែក ការស្នាក់នៅប្រចាំថ្ងៃនៅឆ្នាំនេះមានតម្លៃជាមធ្យម៤.៣០០បាត(ប្រហែល១២៨ដុល្លារអាមេរិក)។

ចំពោះផ្នែកអចលនទ្រព្យឧស្សាហកម្ម​វិញ ក្រុមហ៊ុន CBRE បានអះអាងថា ការ​លក់​ដីឧស្សាហកម្ម​​នៅប្រទេសថៃកាល​ពី​ឆ្នាំ​មុន​បាន​កើនឡើងដល់​ចំនួន៤.៥០០រ៉ៃ ឬស្មើនឹង៧២០ហិកតា។ ចំនួននេះមានការកើនឡើងបើ​ធៀប​នឹង​ការលក់ដីឧស្សាហកម្មបានចំនួន៣.៥០០រ៉ៃ ឬស្មើនឹង៥៦០ហិកតាកាលពីឆ្នាំ២០២៣។

ចំពោះទីផ្សារការិយាល័យ លោកស្រី Chotika បានគូសបញ្ជាក់ថា អត្រាគ្របដណ្តប់ការជួលការិយាល័យនឹងធ្លាក់ចុះបន្ថែមទៀតនៅឆ្នាំនេះ ដោយនឹងអាចធ្លាក់ចុះមកនៅត្រឹម៧៨% ក្នុងឆ្នាំ២០២៥ ពី៨១% ក្នុងឆ្នាំ២០២៤។

ចំពោះទីផ្សារលំនៅដ្ឋានវិញ ការផ្គត់ផ្គង់ខុនដូថ្មីនៅទីក្រុងបាងកកក្នុងឆ្នាំ២០២៥នេះ នឹងអាចធ្លាក់ចុះដល់កម្រិតទាបបំផុតក្នុងរយៈពេល៤ឆ្នាំ ដោយនឹងអាចមានខុនដូដាក់លក់ថ្មីត្រឹមតែ២៤.០០០យូនីតប៉ុណ្ណោះ បើធៀបនឹងខុនដូដាក់លក់ថ្មីចំនួន២៨.៥៣២យូនីតកាលពីឆ្នាំ២០២៤៕ប្រភព: Bangkok Post៕

ដោយ: គង់ លាងហួរ
អន្តរជាតិ: រដ្ឋបាលរបស់ប្រធានាធិបតីសហរដ្ឋអាមេរិកលោក ដូ ណាល់ត្រាំ បានចាប់ផ្តើមពិនិត្យឡើងវិញលើគម្រោងផ្លូវដែកល្បឿនលឿននៅរដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ា បន្ទាប់ពីបានស្ថិតក្នុងសភាពជាប់គាំងអស់ជាច្រើនឆ្នាំ។

លោក Sean Duffy រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងដឹកជញ្ជូនអាមេរិកបានប្រកាសថា “រដ្ឋបាលផ្លូវដែកសហព័ន្ធនឹងស៊ើបអង្កេតគម្រោងនេះ តាមរយៈការចុះត្រួតពិនិត្យលើអនុលោមភាព និងការអនុវត្តន៍”។

កាលពីឆ្នាំ២០០៨ អាជ្ញាធរផ្លូវដែកល្បឿនលឿនប្រចាំរដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ាធ្លាប់បានប៉ាន់ប្រមាណថា គម្រោងនេះនឹងត្រូវចំណាយទុនវិនិយោគចំនួន៣៣ពាន់លានដុល្លារ ហើយគ្រោងចាប់ផ្តើមដំណើរការនៅឆ្នាំ២០២០ តាមរយៈការបោះផ្សាយលក់មូលបត្របំណុលចំនួន៩ពាន់លានដុល្លារសម្រាប់ជួយដល់គម្រោងនេះ។

ទោះជាយ៉ាងណាក្តី បើយោងតាមផែនការបានបង្ហាញថា គម្រោងផ្លូវដែកទាំងមូលមានចម្ងាយសរុប៧៧៦ម៉ាយ(ប្រហែល១.២៤៩គីឡូម៉ែត្រ)។ប៉ុន្តែ គិតមកដល់ពេលនេះ ចម្ងាយកំណាត់ផ្លូវដែក ដែលបានចាប់ផ្តើមសាងសង់ មានប្រវែងត្រឹមតែ១១៩ម៉ាយ(ប្រហែល១៩១,៥គីឡូម៉ែត្រ) ប៉ុណ្ណោះ។

ជាមួយគ្នានោះ យោងតាមការព្យាករណ៍ថ្មីបានបង្ហាញថា គម្រោងនេះត្រូវការដើមទុនវិនិយោគចន្លោះពី៨៩ពាន់លានដុល្លារទៅ១២៨ពាន់លានដុល្លារអាមេរិក។នេះបើយោងតាមអាជ្ញាធរផ្លូវដែកល្បឿនលឿនប្រចាំរដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ា។

លោក Duffy បានគូសបញ្ជាក់នៅក្នុងសេចក្តីប្រកាសព័ត៌មានមួយថា “ការបង់ពន្ធពីប្រជាពលរដ្ឋអាមេរិកត្រូវបានយកទៅឧបត្ថម្ភធនលើគម្រោងផ្លូវដែកល្បឿនលឿននៅក្នុងរដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ាអស់ជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ។ ប៉ុន្តែ គម្រោងនេះត្រូវការដើមទុនកាន់តែច្រើន និងត្រូវបានពន្យារពេល”។

លោក Duffy បានមានប្រសាសន៍ឱ្យដឹងបន្តថា “ដូច្នេះ ការស៊ើបអង្កេតនឹងត្រូវបានរៀបចំឡើង ដើម្បីកំណត់ថា តើប្រាក់ចំណូលពន្ធគួរបន្តយកទៅបោះទុនលើគម្រោងនេះទៀតដែរឬទេ?”។

គម្រោងនេះមានលក្ខណៈនយោបាយ ដោយអាស្រ័យលើគណបក្ស ដែលដឹកនាំសេតវិមានរបស់រដ្ឋាភិបាលសហរដ្ឋអាមេរិក។

កាលពីអាណត្តិដំបូង ប្រធានាធិបតីអាមេរិកមកពីគណបក្សសាធារណៈរដ្ឋលោក ដូ ណាល់ត្រាំ បានលុបចោលនូវកិច្ចព្រមព្រៀងផ្តល់មូលនិធិជិត១ពាន់លានដុល្លារ ដល់រដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ាសម្រាប់ស្ថាបនាគម្រោងនេះ។

ចំណែក ក្រោមរដ្ឋបាលរបស់អតីតប្រធានាធិបតីអាមេរិកមកពីគណបក្សប្រជាធិបតេយ្យលោក ចូ បៃដិន រដ្ឋាភិបាលអាមេរិកបានផ្តល់មូលនិធិចំនួន៣ពាន់លានដុល្លារសម្រាប់ស្ថាបនាផ្លូវដែកល្បឿនលឿនក្នុងរដ្ឋកាលីហ្វ័រញ៉ាកាលពីឆ្នាំ២០២៣៕ប្រភព: Bloomberg៕

ដោយ: គង់ លាងហួរ
អន្តរជាតិ: គ្រួសារមហាសេដ្ឋីនៅក្នុងតំបន់អាសុីសុទ្ធតែគ្រប់គ្រងបណ្តាក្រុមហ៊ុនអាជីវកម្មធំៗ ដូចជាក្រុមហ៊ុនវិនិយោគលើអចលនទ្រព្យ ការលក់រាយ បច្ចេកវិទ្យា និងថាមពល។ នេះបើយោងតាមការចុះផ្សាយដោយកាសែត ​​Bloomberg។

ខាងក្រោមនេះជាបញ្ជីគ្រួសារមហាសេដ្ឋី ដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនជាងគេបំផុតទាំង៥ នៅក្នុងតំបន់អាសុីសម្រាប់ឆ្នាំ២០២៥៖

ទី១: គ្រួសារ Ambani នៅប្រទេសឥណ្ឌា។

គ្រួសាររបស់លោក Mukesh Ambani ដែលគ្រប់គ្រងក្រុមហ៊ុនខ្នាតយក្សឥណ្ឌា Reliance Industries ជាគ្រួសារដែលមានទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនជាងគេនៅតំបន់អាស៊ី ចំនួន៩០,៥ពាន់លានដុល្លារអាមេរិក។

បច្ចុប្បន្ន លោក Mukesh កំពុងកាន់មុខតំណែងជាប្រធានរបស់ក្រុមហ៊ុន Reliance Industries ដែលមានទីស្នាក់ការកណ្តាលនៅទីក្រុងបុមបៃប្រទេសឥណ្ឌា។ លោក Mukesh ស្នាក់នៅក្នុងអគារលំនៅដ្ឋានកម្ពស់២៧ជាន់ ដែលត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជា ផ្ទះឯកជនដ៏មានតម្លៃថ្លៃជាងគេបំផុតនៅលើពិភពលោក។

ក្រុមហ៊ុននេះបានបើកដំណើរការរោងចក្រចម្រាញ់ប្រេងដ៏ធំបំផុតរបស់ពិភពលោក ហើយកំពុងធ្វើពិពិធកម្មទៅលើផ្នែកបច្ចេកវិទ្យា ការលក់រាយ សេវាហិរញ្ញវត្ថុ និងថាមពលកកើតឡើងវិញ។

ទី២: គ្រួសារ Chearavanont នៅប្រទេសថៃ។

គ្រួសារ Chearavanons ជាប់ចំណាត់ថ្នាក់លេខ២ ដែលមានទំហំទ្រព្យសម្បត្តិសរុបចំនួន៤២,៦ពាន់លានដុល្លារ។

លោក Chia Ek Chor ដែលជាដូនតាគ្រួសារ Chearavanons បានធ្វើចំណាកស្រុកទៅកាន់ប្រទេសថៃ ដើម្បីភៀសខ្លួនពីគ្រោះមហន្តរាយបណ្តាលមកពីព្យុះទីហ្វុង ដែលបានបំផ្លិចបំផ្លាញភូមិឋានរបស់លោកស្ថិតនៅភាគខាងត្បូងនៃប្រទេសចិន។ លោកបានចាប់ផ្តើមលក់គ្រាប់ពូជបន្លែក្នុងប្រទេសថៃនៅឆ្នាំ១៩២១។

ក្នុងរយៈពេល១០០ឆ្នាំក្រោយមក កូនប្រុសរបស់លោក Chia Ek Chor ដែលមានឈ្មោះថា “Dhanin Chearavanont”បានដឹកនាំក្រុមហ៊ុន Charoen Pokphand Group ក្នុងឋានៈជាប្រធានជាន់ខ្ពស់ ដោយមើលការខុសត្រូវលើក្រុមហ៊ុន ដែលបោះទុនវិនិយោគលើផ្នែកម្ហូបអាហារ ការលក់រាយ និងទូរគមនាគមន៍មួយនេះ។

ទី៣: គ្រួសារ Hartono នៅប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី។

ចំណាត់ថ្នាក់ទី៣បានទៅលើគ្រួសារ Hartonos ដែលគ្រប់គ្រងក្រុមហ៊ុនផលិតបារី Djarum និងកាន់កាប់ភាគហ៊ុនដ៏ធំនៅក្នុងធនាគារ Bank Central Asia។

គ្រួសារ Hartono ជាម្ចាស់ក្រុមហ៊ុនផលិតបារីឈានមុខគេក្នុងប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី ដែលមានទំហំទ្រព្យសម្បត្តិសរុបចំនួន៤២,២ពាន់លានដុល្លារអាមេរិក។

ទី៤: គ្រួសារ Mistry នៅប្រទេសឥណ្ឌា។

គ្រួសារ Mistry ជាប់ចំណាត់ថ្នាក់ជាគ្រួសារមហាសេដ្ឋី ដែលមានទំហំទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនជាងគេបំផុតលំដាប់ទី៤ នៅក្នុងតំបន់អាសុីចំនួន៣៧,៥ពាន់លានដុល្លារ។

ជីតារបស់លោក Pallonji Mistry បានបង្កើតក្រុមហ៊ុនអាជីវកម្មសំណង់នៅប្រទេសឥណ្ឌា ដោយសហការជាមួយជនជាតិអង់គ្លេសនៅឆ្នាំ១៨៦៥ ដែលជាការចាប់ផ្តើមដំបូងនៃសហគ្រាសរបស់គ្រួសារមួយនេះ។

សព្វថ្ងៃនេះ លោក Pallonji Mistry ប្រធានក្រុមហ៊ុន Shapoorji Pallonji Group បានបោះទុនវិនិយោគនៅក្នុងវិស័យជាច្រើន ជាពិសេសផ្នែកវិស្វកម្ម និងសំណង់។

ទី៥: គ្រួសារ Kwok នៅក្នុងទីក្រុងហុងកុងនៃប្រទេសចិន។

គ្រួសារ Kwoks ជាប់ចំណាត់ថ្នាក់ជាគ្រួសារមហាសេដ្ឋី ដែលមានទំហំទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនជាងគេបំផុតលំដាប់ទី៥ នៅក្នុងតំបន់អាសុី ចំនួន៣៥,៦ពាន់លានដុល្លារ។

នៅឆ្នាំ១៩៧២ លោក Kwok Tak-seng ស្ថាបនិកនៃក្រុមហ៊ុន Sun Hung Kai Properties បានសម្រេចចុះបញ្ជីក្រុមហ៊ុននេះជាសាធារណៈ។

ការណ៍នេះបានជំរុញក្រុមហ៊ុន Sun Hung Kai Properties ក្លាយជាអ្នកអភិវឌ្ឍន៍អចលនទ្រព្យឈានមុខគេមួយនៅក្នុងទីក្រុងហុងកុង និងជាប្រភពទ្រព្យសម្បត្តិដ៏ចម្បងរបស់គ្រួសារ Kwok នាពេលបច្ចុប្បន្ន៕ប្រភព: Vnexpress៕

ដោយៈ គង់ សូរិយា

    ភ្នំពេញៈ ឆ្នាំ២០២៥ កម្ពុជាកំពុងមានការអភិវឌ្ឍន៍ជាវិជ្ជមាននៅលើវិស័យសំខាន់ៗជាច្រើន ដែលជាកំលាំងចលករជម្រុញកំណើនសេដ្ឋកិច្ចជាតិ។

    តើអ្វីជាចំណុចលេចធ្លោដែលកម្ពុជាកំពុងបង្ហាញ និងទាក់ទាញវិនិយោគិនអន្តរជាតិ?

កំណើនសេដ្ឋកិច្ច

មូលនិធិរូបិយវត្ថុអន្តរជាតិ (IMF) បានព្យាករណ៍ថា GDP របស់កម្ពុជានឹងកើនឡើង៥,៨% ក្នុងឆ្នាំ ២០២៥ ដែលបង្ហាញពីភាពធន់ និងសក្តានុពលរបស់ប្រទេស។   កំណើននេះ ត្រូវបានជំរុញដោយវិស័យសំខាន់ៗដូចជា កាត់ដេរ ទេសចរណ៍ កសិកម្ម សំណង់ និងសេដ្ឋកិច្ចឌីជីថល។

ជាមួយគ្នានេះ រាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាបានព្យាករណ៍ប្រកបដោយភាពសុទិដ្ឋិនិយមផងដែរថា សេដ្ឋកិច្ចកម្ពុជានៅឆ្នាំនេះ នឹងអាចសម្រេ​ចបានកំណើន៦,៣ភាគរយផងដែរ។

ការរីកចម្រើនវិស័យឧស្សាហកម្ម

វិស័យឧស្សាហកម្មត្រូវបានកំណត់ និងជាកំលាំងចលករជម្រុញ កំណើនសេដ្ឋកិច្ច ជាមួយនឹងការរំពឹងទុកនៃការពង្រីក8.6% នៅឆ្នាំ 2025 ដោយបញ្ជាក់ពីតួនាទីដ៏សំខាន់របស់ខ្លួន ក្នុងការអភិវឌ្ឍន៍របស់កម្ពុជា។

ការរស់ឡើងវិញនៃវិស័យទេសចរណ៍

ក្រសួងទេសចរណ៍ បានដាក់ចេញនូវផែនការយុទ្ធសាស្រ្ត ដើម្បីទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរបរទេស មកកាន់កម្ពុជាឱ្យបានដល់៧,៥ លាននាក់នៅឆ្នាំ ២០២៥ ក្នុងគោលបំណងឱ្យលើសពីកម្រិតមុនការរាតត្បាត។

កិច្ចសហប្រតិបត្តិការ ដូចជា ជាមួយប្រទេសចិន និងបណ្តាប្រទេសជាច្រើនទៀត កំពុងត្រូវបានពង្រឹង និងពង្រីកដើម្បីបង្កើនកិច្ចសហប្រតិបត្តិការទេសចរណ៍ និងបង្កើតយុទ្ធនាការរួមគ្នា។

ការអភិវឌ្ឍវិស័យហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ

រាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា និងដៃគូអភិ​វឌ្ឍន៍នានា បាននិងកំពុងវិនិយោគទឹកប្រាក់រាប់ពាន់លានដុល្លារ ដើម្បីវិនិយោគលើវិស័យហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ឋរួមមានផ្លូវថ្នល់ កំពង់ផែ ព្រលានយន្តហោះ ផ្លូវដែកជាដើម។

ព្រលានយន្តហោះអន្តរជាតិតេជោតាខ្មៅ ដែលមានទីតាំងនៅជិតទីក្រុងភ្នំពេញ នឹងបើកសម្ភោធនៅឆ្នាំ២០២៥នេះ ដែលជាការត្រៀមខ្លួនជាស្រេច ក្នុងការជំរុញការតភ្ជាប់សកលលោក។

គម្រោងវិនិយោគ1.5 ពាន់លានដុល្លារនេះ ត្រូវបានគេរំពឹងថានឹងអាចផ្ទុកអ្នកដំណើរ បានរហូតដល់13លាននាក់ដំបូង ជាមួយនឹងផែនការពង្រីកសមត្ថភាព ក្នុងដំណាក់កាលបន្តបន្ទាប់ទៀត។

ការផ្សព្វផ្សាយវប្បធម៌

រាជាណាចក្រកម្ពុជា ជាដែនដីនៃអរិយធ៌ម និងសម្បត្តិបេតិកភ័ណ្ឌមនុស្សជាតិរាប់រយពាន់កន្លែង រាយប៉ាយពាលពេញប្រទេស។លើសពីនេះ ប្រទេសនេះមានភាពសម្បូរបែបខាងវប្បធ៌មអរូបិយ ដែលមានភាពល្បីល្បាញលើសកលលោក ដូចជា របាំក្បាច់បុរាណខ្មែរជាច្រើនទម្រង់ ដូចជា របាំអប្សរា របាំប្រពៃណី និងបេតិកភណ្ឌដ៏សម្បូរបែបរបស់កម្ពុជា កំពុងទទួលបានការចាប់អារម្មណ៍ពីអន្តរជាតិ ដែលបង្ហាញ ជាឧទាហរណ៍ដោយរឿងភាគចិន “San Xian Mi Hui” (បីជួរនៃការចាប់បដិសន្ធិឡើងវិញ) ដែលបង្ហាញពីទីតាំងសម្គាល់ និងទេសភាពនៃព្រះរាជាណាចក្រអច្ឆរិយៈនេះ។

ការអភិវឌ្ឍន៍ទាំងនេះ ឆ្លុះបញ្ចាំងពីការប្តេជ្ញាចិត្តរបស់រាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាចំពោះវឌ្ឍនភាព និងការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់ខ្លួនក្នុងការលើកកម្ពស់វត្តមានជាសាកលរបស់ខ្លួននៅឆ្នាំ 2025៕

ដោយ: គង់ លាងហួរ
អន្តរជាតិ: ក្រុមហ៊ុនប្រឹក្សាអចលនទ្រព្យ Colliers បានអះអាងថា ទីផ្សារការិយាល័យនៅប្រទេសហ្វីលីពីនកំពុងប្រឈមមុខនឹងបញ្ហានៃការផ្គត់ផ្គង់លើសតម្រូវការ ដោយសារតែកំណើននៃអត្រាការិយាល័យទំនេរ។ប៉ុន្តែ ទីផ្សារត្រូវបានគេរំពឹងថា នឹងមិនឈានចូលដល់ដំណាក់កាលពពុះនោះទេ។

ក្រុមហ៊ុន Colliers បានប៉ាន់ប្រមាណថា “ការិយាល័យទំនេរនៅទីក្រុងម៉ានីលមានទំហំផ្ទៃក្រឡាសរុបចំនួន២,៦លានម៉ែត្រការ៉េ។ ដូច្នេះ ទីផ្សារត្រូវចំណាយពេលវេលាប្រហែល៥ឆ្នាំដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហានេះ”។

ទោះបីជាអត្រាការិយាល័យទំនេរមានកម្រិតខ្ពស់យ៉ាងណាក្តី ក៏ប៉ុន្តែអ្នកជំនាញផ្នែកអចលនទ្រព្យបានសង្កត់ធ្ងន់ថា “វាមិនមានលទ្ធភាព ដែលថា ទីផ្សារការិយាល័យនឹងឈានចូលដល់ដំណាក់កាលពពុះនោះទេ”។

លោកស្រី Lovelle Taleon អ្នកជំនាញជាន់ខ្ពស់នៅក្រុមហ៊ុន Santos Knight Frank បានទទួលស្គាល់ថា “ការបិទទ្វារក្រុមហ៊ុនល្បែងសុីសងបរទេសនៅទីក្រុងម៉ានីល បានធ្វើឱ្យអត្រាការិយាល័យទំនេរកើនឡើង។ ប៉ុន្តែ វាជះផលប៉ះពាល់មួយផ្នែកប៉ុណ្ណោះ និងមិនអាចនាំទៅដល់ពពុះនោះទេ”។

អ្នកជំនាញរូបនេះបានសង្កត់ធ្ងន់ថា “ម្ចាស់អគារការិយាល័យនានាកំពុងសម្របខ្លួនយ៉ាងសកម្មទៅនឹងបញ្ហាប្រឈមទាំងនេះ។ ពួកគេបានធ្វើការច្នៃប្រឌិតអគារការិយាល័យទំនេរទាំងនោះឱ្យមានបរិយាកាសថ្មីបែបសហគមន៍ និងកិច្ចសហការ”។

លោក Joey Roi Bondoc នាយកផ្នែកស្រាវជ្រាវនៅក្រុមហ៊ុន Colliers Philippines បានអះអាងថា បណ្តាអ្នកអភិវឌ្ឍន៍កំពុងព្យាយាមបន្ធូរបន្ថយការព្រួយបារម្ភនានា ដោយកាត់បន្ថយការបើកដំណើរការអគារការិយាល័យថ្មី និងបញ្ចុះតម្លៃជួល ជាពិសេសនៅទីក្រុងម៉ានីល ដើម្បីដោះស្រាយកង្វល់អំពីការផ្គត់ផ្គង់លើសតម្រូវការ។

លោក Bondoc បានបញ្ជាក់បន្ថែមថា “ក្រោយពីក្រុមហ៊ុនល្បែងសុីសងបរទេសបានបិទទ្វារ បណ្តាអ្នកអភិវឌ្ឍន៍បានងាកទៅពឹងផ្អែកលើអ្នកជួលផ្សេងទៀត ដូចជាបណ្តាក្រុមហ៊ុនបរទេសថ្មី ដែលឈានជើងចូលប្រទេសហ្វីលីពីន សហគ្រាសធុនមីក្រូ តូច និងមធ្យមក្នុងស្រុក និងទីភ្នាក់ងាររដ្ឋាភិបាល”៕ប្រភព: Phistar៕