ដោយៈ តែម សុខុម
តូក្យូ: យោងតាមទីភ្នាក់ងារអចលនទ្រព្យ Knight Frankបានឱ្យដឹងថា សិង្ហបុរី បានក្លាយជាអ្នកវិនិយោគដ៏ធំបំផុត ក្នុងវិស័យអចលនទ្រព្យរបស់ប្រទេសជប៉ុន ក្នុងឆ្នាំ២០២៣ ដោយសារកត្តាប្រាក់យ៉េន ធ្លាក់ថ្លៃ និងកំណើនតម្រូវការក្នុងឧស្សាហកម្មភ័ស្តុភារកម្ម និងបដិសណ្ឋារកិច្ច។
របាយការណ៍មួយ ដែលបានចុះផ្សាយក្នុងខែនេះបង្ហាញថា រំហូរទុនវិនិយោគពីប្រទេសសិង្ហបុរី ចូលក្នុងប្រទេសជប៉ុន ក្នុងឆ្នាំ២០២៣ នេះមានចំនួនសរុបជិត៣ពាន់លានដុល្លារ ពោលគឺច្រើនជាងគេបំផុត បន្ទាប់មកអ្នកវិនិយោគ មកពីសហរដ្ឋអាមេរិក កាណាដា និងអារ៉ាប់រួមអេមីរ៉ាត។ នេះបើយោងតាមសារព័ត៌មាន Japan Times ចុះផ្សាយកាលពីថ្ងៃទី២៤ ខែកញ្ញា។
លោកស្រី Christine Li ប្រធានផ្នែកស្រាវជ្រាវប្រចាំអាស៊ី-ប៉ាស៊ីហ្វិកនៅក្រុមហ៊ុន Knight Frank បានលើកឡើងតាមរយៈរបាយការណ៍ខាងលើថា មូលនិធិ GIC របស់សិង្ហបុរី បានទិញយកឃ្លាំងចំនួន៦នៅក្នុងប្រទេសជប៉ុន ពីក្រុមហ៊ុនគ្រប់គ្រងការវិនិយោគអាមេរិក Blackstone ក្នុងតម្លៃ៨០០លានដុល្លារ ដែលបានរួមចំណែកយ៉ាងធំធ្វើឱ្យសិង្ហបុរី ក្លាយជាអ្នកវិនិយោគអចលនទ្រព្យធំបំផុត ប្រចាំប្រទេសជប៉ុន។
កាលពីពេលថ្មីៗនេះ ប្រធានផ្នែកវិនិយោគនៃមូលនិធិ GIC លោក Jeffrey Jaensubhakij បានចាត់ទុកប្រទេសជប៉ុនថា ជាទីផ្សារ “ធូរថ្លៃ” ដែលមានឱកាសចំណេញច្រើន និងប្រកបដោយនិរន្តភាព។
ប្រទេសជប៉ុន ក៏ទាក់ទាញបានបណ្ដាវិនិយោគិនអន្តរជាតិយ៉ាងច្រើនផងដែរ ដោយសារថ្លៃដើមកម្ចីទាប ហើយវិនិយោគិនទាំងនោះបានបោះទុនបន្ថែមទៀតលើសណ្ឋាគារ ដោយសារតែការរីកចម្រើន នៃវិស័យទេសចរណ៍ក្រោយវិបត្តិកូវីដ-១៩។
យោងតាមសន្ទស្សន៍អចលនទ្រព្យ MSCI Real Assets បង្ហាញថា វិនិយោគិនបរទេសរួមទាំងក្រុមហ៊ុន Goldman Sachs Group ក្រុមហ៊ុន KKR & Co និងក្រុមហ៊ុន Blackstone បានចំណាយប្រាក់សរុបចំនួន២ពាន់លានដុល្លារ លើកិច្ចព្រមព្រៀងសណ្ឋាគារមួយចំនួននៅក្នុងប្រទេសជប៉ុន រហូតមកដល់ពេលនេះក្នុងឆ្នាំ២០២៣។ ការវិនិយោគលើអគារពាណិជ្ជកម្មទាំងនេះ នៅក្នុងប្រទេសជប៉ុន គឺច្រើនបំផុតនៅអាស៊ី បើធៀបនឹងវិស័យផ្សេងទៀត៕ Japan Times៕


នោះមានន័យថា បំណុលថ្មីចំនួន៨៣៣លានដុល្លារ ត្រូវបានបន្ថែម ទៅលើបំណុលចាស់ជារៀងរាល់ម៉ោង ចាប់តាំងពីវាបានឆ្លងផុតពិដានបំណុល៣៣ទ្រីលានដុល្លារ។សហរដ្ឋអាមេរិក ដែលជាញឹកញាប់ចោទប្រកាន់ប្រទេសដទៃចំពោះការបង្កើតបំណុល បានដាក់អន្ទាក់បំណុលដ៏ធំ សម្រាប់ពិភពលោកក្នុងប៉ុន្មានទសវត្សរ៍ចុងក្រោយនេះ។
អត្ថបទចុះផ្សាយនោះបានចង្អុលបង្ហាញថា “ដោយសារតែពាណិជ្ជកម្មអន្តរជាតិភាគច្រើន ទូទាត់ជាប្រាក់ដុល្លារអាមេរិក សហរដ្ឋអាមេរិក អាចបោះពុម្ពប្រាក់ដើម្បីទូទាត់ទំនិញ ដែលខ្លួនទិញពីបរទេស ដោយអនុញ្ញាតឱ្យខ្លួនផ្តល់ហិរញ្ញប្បទាន ដល់ឱនភាពពាណិជ្ជកម្មអន្តរជាតិដ៏ធំមួយ ដោយមិនចាំបាច់ព្រួយបារម្ភថា ខ្លួននឹងអស់សាច់ប្រាក់។

ទី២: ប៉ូលីសអន្តោប្រវេសន៍នៅអាកាសយានដ្ឋាន និងព្រំដែនគួរតែពិនិត្យឯកសារ ឱ្យបានឆាប់រហ័ស សម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរមកកំសាន្តនៅកម្ពុជា ហើយមិនគួរធ្វើឱ្យពួកគេធុញថប់ និងខាតពេលវេលាក្នុងការរង់ចាំយូរនោះឡើយ។ទី៣: កម្ពុជាចូលចិត្តបង្ខំឱ្យភ្ញៀវទេសចរ ទិញសំបុត្រយន្តហោះពីក្រុមហ៊ុនរបស់ខ្លួន ទើបអាចធ្វើដំណើរទៅកាន់កន្លែងនានាបាន ដូចជា ខេត្តសៀមរាប និងកន្លែងផ្សេងៗទៀត គឺភ្ញៀវទេសចរត្រូវទិញសំបុត្រយន្តហោះពីក្រុមហ៊ុន ដែលកម្ពុជាកំណត់ប៉ុណ្ណោះ។ ហេតុនេះ ទើបធ្វើឱ្យភ្ញៀវមិនសប្បាយចិត្តពេលមកលេងកម្ពុជា។
ទី៤: ក្រុមហ៊ុនអាកាសចរណ៍កម្ពុជា ខ្លះចំណាយប្រាក់ពិសេសពេលមកដល់ខេត្តសៀមរាប ឬកន្លែងមួយចំនួន។ លើសពីនេះ រថយន្តតាកស៊ីខ្លះ បានយកប្រៀបទៅភ្ញៀវទេសចរ ដោយបង្ខំឱ្យភ្ញៀវស្នាក់នៅសណ្ឋាគារដែលស្គាល់គ្នា ប៉ុន្តែភ្ញៀវបដិសេធ ព្រោះពួកគេ បានកក់បន្ទប់សណ្ឋាគារផ្សេងរួចទៅហើយ មុននឹងមកដល់កម្ពុជា។
ទី១១: ការបើកតំបន់ទេសចរណ៍ ក្នុងរយៈពេលខ្លីបានធ្វើឱ្យភ្ញៀវទេសចរមិនពេញចិត្ត ហើយកម្ពុជាគួរតែបើកតំបន់ទេសចរណ៍នានាក្នុងរយៈពេលយូរ ដូចជា នៅប្រាសាទអង្គរវត្តជាដើម ព្រោះវាអាចទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរ។ទី១២: ការផ្សព្វផ្សាយនៅតាមបណ្តាញអនឡាញ ហើយគួរតែមានជនបរទេសមកថត នៅតំបន់ទេសចរណ៍របស់កម្ពុជា ឬបង្កើតកម្មវិធីប្រកួតប្រជែងផ្សេងៗ នៅក្នុងបណ្តាញសង្គមYoutube Facebook និងTiktok ដើម្បីផ្សព្វផ្សាយអំពីតំបន់ទេសចរណ៍ផ្សេងៗនិងបែងចែកបទពិសោធន៍ល្អៗ នៅក្នុងជីវិតរបស់ភ្ញៀវទេសចរដែលបានមកលេងកម្ពុជា។
សារពត៌មានថៃ 7 News បានចុះផ្សាយថា ចំណុចទាំង១២ខាងលើនេះ គឺជាមូលហេតុដែលធ្វើឱ្យកម្ពុជាអន់ចិត្តថា ហេតុអ្វីបានជាភ្ញៀវទេសចរនៅកម្ពុជា មានការធ្លាក់ចុះយ៉ាងខ្លាំងបែបនេះ។ចំណែក សារពត៌មានកម្ពុជាបានវិភាគបន្ថែមថា ភ្ញៀវទេសចរចូលចិត្តទៅលេងប្រទេសថៃ និងវៀតណាមច្រើនជាង ខណៈដែលភ្ញៀវទេសចរបានទៅលេងវៀតណាម ហើយប្រាប់ថាពួកគេចូលចិត្តទីនោះ។ភ្ញៀវទេសចរកាន់តែចូលចិត្តប្រទេសថៃ ព្រោះពួកគេចង់ទៅរស់នៅថៃ នៅពេលចូលនិវត្តន៍។លើសពីនេះ គេអាចសង្កេតឃើញថា ភ្ញៀវទេសចរភាគច្រើនអាចមកទស្សនាប្រាសាទអង្គរវត្ត ប៉ុន្តែពួកគេបានត្រឡប់ទៅស្នាក់នៅប្រទេសវៀតណាម និងប្រទេសថៃវិញ៕
អគ្គនាយរងអាជ្ញាធរជាតិអប្សរា ខាងលើមានប្រសាសន៍បន្តថា អាជ្ញាធរជាតិអប្សរា តម្រូវឱ្យការស្នើសុំជាមុន សម្រាប់អ្នកថតផ្សាយតាមYoutube ផលិតភាពយន្ត ឬអ្នកយកផលិតផលទៅផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម ដោយប្រើរូបភាពរបស់អង្គរ ឬផ្នែកណាមួយរបស់រមណីយដ្ឋានអង្គរ ដែលអាជ្ញាធរចាំបាច់ត្រូវឃាត់ និងឱ្យស្នើសុំជាមុន។


ដើម្បីផ្ដល់លទ្ធភាពជូនម្ចាស់អចលនទ្រព្យ ដែលមានឆន្ទៈក្នុងការបំពេញកាតព្វកិច្ចប្រកាសបង់ពន្ធទាំងនេះ ប៉ុន្តែមិនទាន់បានមកប្រកាសបង់ពន្ធ អគ្គនាយកដ្ឋានពន្ធដារសម្រេចពន្យារកាលបរិច្ឆេទផុតកំណត់ប្រកាសបង់ពន្ធលើ អចលនទ្រព្យ និងពន្ធលើដីធ្លីមិនបានប្រើប្រាស់ សម្រាប់ឆ្នាំ២០២៣ រហូតដល់ថ្ងៃទី៣១ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២៣ ដោយរួចផុតពីទណ្ឌកម្មរដ្ឋបាលដោយសារការប្រកាសបង់ពន្ធយឺតយ៉ាវ។




ទី៤ បង់សេវាលើគម្រោងស្នើសុំច្បាប់សាងសង់ /លក់ដីឡូតិ ច្បាប់អនុញាតិបើកបិទការដ្ឋាន តាមរយះខេត្ត/ ក្រសួងរៀបចំដែនដី (សម្រាប់គម្រោងលក់អចនទ្រព្យ) តំលៃសេវាផ្អែកលើទំហំគម្រោង/ប្រភេទគម្រោង ទី៥ បង់លើសេវាមូលនិធិសង្គម និងបរិស្ថានទៅក្រសួងបរិស្ថាន នៃគម្រោងវាយតំលៃផលប៉ះពាល់បរិស្ថាន សម្រាប់គម្រោងវិនិយោគបុរី ដីឡូត៍ និងគម្រោងរោងចក្រ សណ្ឋាគារ រឺអាផាតមេន ។ល។
ទី៧ ពន្ឋអាករណ៏លើតំលៃបន្ថែម (សម្រាប់គម្រោងលក់ផ្ទះបង់១០%) ទី៨ ពន្ឋលើផលចំណេញមូលធន២០% (បើចំណេញពីការលក់គម្រោង បូកទូទាត់ជាប្រចាំឆ្នាំម្តង។ បើប្រកាសខាតរដ្ឋមិនយកទេ)។ ទី៩ ពន្ឋ២%លើអចនះទ្រព្យ/ផ្ទះដែលបានប្រើប្រាស់ ទី១០ ពន្ឋ២%លើដីធ្លីមិនបានប្រើ ទី១១ បង់សេវាលើការកាត់ប្លង់ រឺ បំបែកប្លង់ (បង់ចូលច្រកខេត្ត/ក្រុង និងមន្ទីរ/ក្រសួងរៀបចំដែនដី)។
ចំណែកការស្នើសុំចុះបញ្ជីដីធ្លី សុំប្លង់L-MAP, សុំច្បាប់អភិវឌ្ឍដី ច្បាប់សាងសង់ កាត់ប្លង់ ផ្ទេរកម្មសិទ្ឋ ។ល។ ត្រូវចំណាយពេលរាប់ខែ និងចាយលុយអស់ជាច្រើន ជាហេតុធ្វើអោយអ្នកវិនិយោគ សឹងអស់អារម្មណ៍ចង់បន្តធ្វើតទៅទៀត៕
លោកកាវ លាំង តំណាងក្រុមហ៊ុន បានលើកឡើងថា កំពង់ផែកោះកុងរបស់ក្រុមហ៊ុនលោកនេះ បានធ្វើឱ្យការទំនាក់ទំនងលើវិស័យសេដ្ឋកិច្ចរវាងប្រទេសកម្ពុជា និងប្រទេសចិន ដើម្បីភាពរីកចម្រើនគ្រប់ផ្នែកវិស័យ និងមានការសហការដ៏រឹងមាំរវាងប្រទេសទាំងទ្វេរ។

លោកឧកញ៉ា ហួត អៀងតុង បានបញ្ជាក់បន្ថែមថា ចំពោះទំនោរកើនឡើងនេះ បណ្ដាមកពីបញ្ហាសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោក ក្នុងនោះប្រទេសកម្ពុជា ពុំមានភ្ញៀវទេសចរចូលមកច្រើន។ ចំណែកការនាំចេញវាយនភណ្ឌនៅមានកម្រិត ហើយវិស័យផ្សេងៗ ដែលចូលរួមលើកស្ទួយវិស័យសេដ្ឋកិច្ច ពុំទាន់មានភាពល្អប្រសើរឡើងវិញ ដែលបញ្ហាទាំងនេះធ្វើឲ្យប៉ះពាល់ ដល់មុខរបររកទទួលទានរបស់ប្រជាពលរដ្ឋកម្ពុជា ទើបធ្វើឲ្យមានការខកខាន ក្នុងការបង់សងត្រឡប់មកកាន់គ្រឹះស្ថានធនគារ និងមីក្រូហិរញ្ញវត្ថុ។
តាមរបាយការណ៍បានបញ្ជាក់ថា ឥណទានទាំងនេះគ្របដណ្តប់លើវិស័យ៖ ជួញដូរដុំ និងរាយមានចំនួន៥៩.៥ទ្រីលានរៀល ការទិញផ្ទះ ជាកម្មសិទ្ធិផ្ទាល់ខ្លួនមានចំនួន២៨.៦ទ្រីលានរៀល វិស័យកសិកម្មមានចំនួន ២២.៧ទ្រីលានរៀល, សេវាកម្មមានចំនួន ២២ទ្រីលានរៀល។ អចលនទ្រព្យ១៩.៦ទ្រីលានរៀល សំណង់១៨.៣ទ្រីលានរៀល, អង្គភាពគ្រួសារ១៣.៧ទ្រីលានរៀល កម្មន្តសាល៨.៧ទ្រីលានរៀល និងឥណទានផ្សេងៗចំនួន៤៥.៥ទ្រីលានរៀល៕