ដោយៈ គង់ សូរិយា

        ភ្នំពេញៈ ស្របពេលអគ្គនាយកដ្ឋានពន្ឋដា​ ប្រកាសពីការអនុវត្តការយកពន្ឋមូលធន២០ភាគរយ នៅឆ្នាំ២០២៤ខាងមុខ ប្រជាពលរដ្ឋជាច្រើនបាននិងកំពុងដាក់ចម្ងល់ថា តើគេគណនាពន្ឋមូលធនយ៉ាងដូចម្តេច?។

ចម្លើយ មូលដ្ឋានគិតពន្ធលើចំណេញមូលធន គឺជាចំណេញមូលធន ដែល​សំដៅ​ដល់​ប្រាក់ចំណូលជាប់ពន្ធ ដែលបានចំណូលពីការលក់ ឬផ្ទេរមូលធន ដកការកាត់កងចំណាយដែលអនុញ្ញាត ដោយពន្ធលើ​ចំណេញ​មូលធន ត្រូវអនុវត្តលើចំណេញមូលធនសម្រេចបានពីការលក់ឬផ្ទេរ ដែលត្រូវបានកំណត់តាមអត្រាថេរ២០% ។
មូលធនរួមមានៈ អចលនទ្រព្យ ភតិសន្យា ទ្រព្យវិនិយោគ កេរ្តិ៍ឈ្មោះអាជីវកម្ម, កម្មសិទ្ធិបញ្ញា និងរូបិយវត្ថុបរទេស ។

ការគណនាពន្ធលើចំណេញមូលធន

• ប្រាក់ពន្ធលើចំណេញមូលធនត្រូវបង់ = ចំណេញមូលធន x ២០%
• ចំណេញមូលធន = ថ្លៃលក់ឬផ្ទេរនៃទ្រព្យ – ថ្លៃដើមនៃទ្រព្យ

ឧទាហរណ៍ទី១ (អចលនទ្រព្យ) ៖ លោក “ក” លក់ផ្ទះទៅឱ្យលោក “ខ” ក្នុងតម្លៃ៨០០លានរៀន ដោយមិនបានរក្សាឯកសារចំណាយនានា ។ ដូចនេះលោក “ក” ជ្រើសរើសវិធីកាត់កងចំណាយតាមការកំណត់ដើម្បីគណនាពន្ធលើចំណេញមូលធន ។

• គណនាថ្លៃដើមនៃទ្រព្យ = ថ្លៃលក់ឬផ្ទេរនៃទ្រព្យ x ៨០% => 800លាន x 80% = 640លានរៀល

• គណនាចំណេញមូលធន = ថ្លៃលក់ឬផ្ទេរនៃទ្រព្យ – ថ្លៃដើមនៃទ្រព្យ => 800លាន x 640លាន =160លានរៀល
• គណនាពន្ធលើចំណេញមូលធន = ចំណេញមូលធន x អត្រាពន្ធ២០% => 160លាន x 20% = 32លានរៀល។

ដូច្នេះលោក “ក” ដែលលក់ផ្ទះបាន៨០០លានរៀនត្រូវបង់ពន្ធលើចំណេញមូលធនចំនួន៣២លានរៀន ។

ឧទាហរណ៍ទី២ (អចលនទ្រព្យ) ៖ លោក “ក” លក់ផ្ទះទៅឱ្យលោក “ខ” ក្នុងតម្លៃ៦០០លានរៀន ដែលផ្ទះនោះលោកបានទិញក្នុងតម្លៃត្រឹមតែ៥០០លានរៀន ។

លោកបានបង់ពន្ធប្រថាប់ត្រា លើអចលនទ្រព្យ២០លានរៀន បានចំណាយការប្រាក់បង់រំលស់ផ្ទះ៨០លានរៀល និងចំណាយជួសជុលអស់៣០លានរៀល ។ លោក “ក” បានរក្សាទុកនូវឯកសារចំណាយពាក់ព័ន្ធទាំងអស់។

• គណនាថ្លៃដើមនៃទ្រព្យ = ថ្លៃដើម+ប្រាក់ពន្ធដែលបានបង់+ចំណាយការប្រាក់+ចំណាយកែលម្អ => 500លាន + 20លាន + 80លាន + 30លាន = 630លានរៀល។
• គណនាចំណេញមូលធន = ថ្លៃលក់ឬផ្ទេរនៃទ្រព្យ – ថ្លៃដើមនៃទ្រព្យ => 600លាន x 630លាន = -30លានរៀល (ខាត)
• គណនាពន្ធលើចំណេញមូលធន = ចំណេញមូលធន x អត្រាពន្ធ២០% => ពុំមានកាតព្វកិច្ចបង់ពន្ធលើចំណេញមូលធនទេ។

យោងតាមការគណនាចំណេញមូលធនរបស់លោក «ក» មានការខាត ដូច្នេះលោក «ក» មិនចាំបាច់បង់ពន្ធលើចំណេញមូលធនពីការលក់ផ្ទះរបស់ខ្លួនចំនួន៦០០លានរៀលនោះទេ ។

ឧទាហរណ៍ទី៣ (អចលនទ្រព្យ)

លោក “ក” លក់ផ្ទះទៅឱ្យលោក “ខ” ក្នុងតម្លៃ៦០០លានរៀន ដែលផ្ទះនោះលោកបានទិញ ក្នុងតម្លៃត្រឹមតែ៤០០លានរៀន ។ លោកបានបង់ពន្ធប្រថាប់ត្រា លើអចលនទ្រព្យ១៦លានរៀន ចំណា​យកម្រៃជើងសា សម្រាប់លក់ផ្ទះអស់២៤លានរៀល និងចំណាយជួសជុលអស់២០លានរៀល ។ លោក “ក” បានរក្សាទុកនូវឯកសារចំណាយពាក់ព័ន្ធទាំងអស់ ។

• គណនាថ្លៃដើមនៃទ្រព្យ = ថ្លៃដើម + ប្រាក់ពន្ធដែលបានបង់ + ចំណាយកម្រៃជើងសា + ចំណាយកែលម្អ => 400លាន + 16លាន + 24លាន + 20លាន = 460លានរៀល។
• គណនាចំណេញមូលធន = ថ្លៃលក់ឬផ្ទេរនៃទ្រព្យ – ថ្លៃដើមនៃទ្រព្យ => 600លាន x 460លាន = 140លានរៀល។
• គណនាពន្ធលើចំណេញមូលធន = ចំណេញមូលធន x អត្រាពន្ធ២០% => 140លាន x 20% = 28លានរៀល។

 ដូច្នេះលោក “ក” ដែលលក់ផ្ទះបាន៦០០លានរៀនត្រូវបង់ពន្ធលើចំណេញមូលធនចំនួន២៨លានរៀន។ ទាក់ទងនឹងការគិតពន្ធ លើចំណេញមូលធននេះលោក គង់ វិបុលរដ្ឋមន្រ្តីប្រតិភូអមនាយករដ្ឋមន្រ្តី ទទួលបន្ទុកជាប្រធានអគ្គនាយកដ្ឋានពន្ឋដា បានមានប្រសាសន៍ថា នៅប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយ​នេះអគ្គនាយដ្ឋានពន្ធដារ បានសិក្សាពីប្រទេសផ្សេងៗ ហើយក៏បានត្រៀមខ្លួនរួច​រាល់ហើយ នូវការដាក់ឱ្យអនុវត្តន៍នូវពន្ធ លើចំណេញមូលធននៅឆ្នាំ២០២៤ខាងមុខនេះ។

ចំពោះការគិតពន្ធនេះ លោកគង់ វិបុលបានបញ្ជាក់ថា ប្រសិនបើពលរដ្ឋខ្មែរលក់អចលនទ្រព្យទៅខាត ឬរួចខ្លួន គឺមិនតម្រូវឱ្យបង់ពន្ធលើចំណេញមូលធនឡើយ ពោលគឺពន្ធលើចំណេញមូលធន រដ្ឋគិតពន្ធតែនៅពេលអ្នកលក់ អចលនទ្រព្យបានចំណេញតែប៉ុណ្ណោះ៕

ដោយ: គង់ លាងហួរ

ហូជីមិញ: ភ្ញៀវទេសចរបរទេសចាយវាយតិចជាងមុន ក្នុងការដើរទិញទំនិញ នៅទីក្រុងហូជីមិញ ខណៈពួកគេភ័យខ្លាច ចំពោះការលក់កោរថ្លៃ ដែលជាបញ្ហាចាក់ឫសយ៉ាងជ្រៅ ទៅក្នុងឧស្សាហកម្មទេសចរណ៍របស់ប្រទេសវៀតណាម អស់ជាច្រើនឆ្នាំកន្លងមកនេះ។

លោក Bui Thi Ngoc Hieu អនុប្រធាននាយកដ្ឋានទេសចរណ៍ប្រចាំទីក្រុងហូជីមិញ បានលើកឡើងថា ក្នុងរយៈពេល៦ខែដំបូង ឆ្នាំ២០២៣នេះ ទីក្រុងហូជីមិញបានស្វាគមន៍ភ្ញៀវ អន្តរជាតិចំនួន១,៩លាននាក់។

ទោះបីជាការដើរទិញឥវ៉ាន់ត្រូវបានចាត់ទុកថា ជាផលិតផលសំខាន់របស់ទីក្រុងហូជីមិញ ដែលជាមជ្ឈមណ្ឌលពាណិជ្ជកម្មរបស់ប្រទេសវៀតណាមយ៉ាងណាក្តី ក៏ប៉ុន្តែសមាមាត្រនៃការចំណាយលើការទិញទំនិញនៅមានកម្រិតទាបនៅឡើយ។ លោក Hieu បានបន្តថា ប្រាក់ចំណូលសរុបពីទេសចរណ៍នៅទីក្រុងហូជីមិញឈានដល់៨០,៨ពាន់ពាន់លានដុង (៣,៣២ពាន់លានដុល្លារ) ដែលក្នុងនោះសកម្មភាពទិញទំនិញ របស់ភ្ញៀវអន្តរជាតិបានរួមចំណែក៩% ។នៅទីក្រុងហូជីមិញ ភ្ញៀវទេសចរបរទេសចាយវាយ១៧%នៃការចំណាយសរុបរបស់ពួកគេ ទៅលើការទិញទំនិញ ខណៈការចំណាយរបស់ភ្ញៀវទេសចរបរទេស ទៅលើការទិញទំនិញនៅក្នុងទីក្រុងបាង​កកមានចំណែក២៣% នៃការចំណាយសរុប នៅសិង្ហបុរី២៨% និងនៅទីក្រុងគូឡាឡាំពួរ៣២%។

ការ​លក់កោរភ្ញៀវ​ទេសចរ​បរទេស​ នៅ​តាមផ្សារ​ប្រពៃណី​បាន​ក្លាយ​ជា​រឿងដ៏ឈឺក្បាល​មួយ សម្រាប់​ឧស្សាហកម្ម​ទេសចរណ៍របស់ប្រទេសវៀតណាម។លោក Hieu បានបញ្ជាក់ថា “ការលក់កោរលុយភ្ញៀវ មិនត្រឹមតែបង្កផលប៉ះពាល់ផ្ទាល់ ដល់អ្នកលក់ក្នុងស្រុកប៉ុណ្ណោះទេ តែថែមទាំងប៉ះពាល់ដល់មុខមាត់ទេសចរណ៍ របស់ទីក្រុងហូជីមិញផងដែរ”។

ជាក់ស្តែង កាលពីខែមុន អ្នកលក់ខោអាវក្នុងផ្សារ Ben Thanh ត្រូវបានហាមប្រាម មិនអោយធ្វើអាជីវកម្មរយៈពេលមួយសប្តាហ៍ បន្ទាប់ពីបានគិតលុយពីភ្ញៀវទេសចរជប៉ុន ចំនួន១២ដងនៃតម្លៃធម្មតាសម្រាប់ស្រោមជើង។ឧបទ្ទវហេតុនេះ ត្រូវបានចែករំលែកយ៉ាងទូលំទូលាយ នៅលើប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយសង្គម និងបណ្តាញ YouTube ដោយមានភ្ញៀវទេសចរបរទេសជាច្រើន បានបញ្ចេញមតិអវិជ្ជមាន អំពីទេសចរណ៍នៅក្នុងប្រទេសវៀតណាម។

លោក Huynh Phan Phuong Hoang នាយករងប្រតិបត្តិករទេសចរណ៍ឈានមុខគេ Vietravel បានមានប្រសាសន៍ថា “ភ្ញៀវទេសចរបរទេសជាច្រើន បានចំណាយតិចជាងមុន និងគូសក្រិតកំណត់លើការដើរទិញឥវ៉ាន់ នៅពេលធ្វើដំណើរនៅកាន់ទីក្រុងហូជីមិញ ដោយសារពួកគេខ្លាចការលក់កោរបែបនេះ”៕

        ដោយៈ គង់ ហ្វីអូណា

ភ្នំពេញៈ លោកស៊ុន ចាន់ថុល ឧបនាយករដ្ឋមន្រ្តី អនុប្រធានទី១ក្រុមប្រឹក្សាអភិវឌ្ឍន៍កម្ពុជាបានថ្លែងថា ឆ្នាំ២០២៣ ទំហំពាណិជ្ជកម្មនាំចេញពីតំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេសភ្នំពេញ នឹងកើនលើសពី១,៣លានពាន់ដុល្លារ។

បន្ទាប់ពីអញ្ជើញពិនិត្យបណ្តាក្រុមហ៊ុន និងរោងចក្រក្នុងតំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេសភ្នំពេញ នៅថ្ងៃទី២១ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៣ លោកស៊ុន ចាន់ថុលបានថ្លែងថា តាមរយៈទស្សនកិច្ចពិនិត្យវឌ្ឍនភាពនៃដំណើរការក្រុមហ៊ុន និងរោងចក្រនាពេលនេះ សង្កេតឃើញថាក្រោមការយកចិត្តទុកដាក់ពីរាជរដ្ឋាភិបាល តំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេសភ្នំពេញបានរួមចំណែកធ្វើឲ្យអ្នកវិនិយោគធំៗ ទទួលបានជោគជ័យ ហើយបានពង្រីកទំហំវិនិយោគបន្ថែម ដូចជា ការសាងសង់រោងចក្របន្ថែមដែលផ្តល់ឱកាសការងារជូនប្រជាពលរដ្ឋ។ លោកបញ្ជាក់ថា ផ្អែកលើវឌ្ឍនភាពវិជ្ជមាន របស់អ្នកវិនិយោគ ទើបធ្វើឲ្យទំហំពាណិជកម្មនាំចេញ ពីតំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេសភ្នំពេញបានកើនឡើង និងត្រូវបានរំពឹងថាឆ្នាំ២០២៣ នឹងកើនលើសពីចំនួនជាង ១,៣ ពាន់លានដុល្លា បើធៀបនឹងឆ្នាំ២០២២”។

លោកស៊ុន ចាន់ថុល លើកឡើងថា កត្តានាំឲ្យមានទំហំពាណិជ្ជកម្មនាំចេញកើនឡើង ដោយសារសង្វាក់ផលិតកម្ម​ ក្នុងរោងចក្រកាត់ដេរនោះមានភាពទំនើប ដែលប្រើប្រព័ន្ធស្វ័យប្រវត្តិ លើមុខងារជាច្រើន មិនថាទាំងក្រុមហ៊ុនកាត់ដេរសំលៀកបំពាក់ និងក្រុមហ៊ុនផលិតគ្រឿងផ្គុំ និងគ្រឿងអេឡិកត្រូនិក។ លោកបន្ថែមថា ចំណុចវិជ្ជមាន ដែលការទាក់ទាញអ្នកវិនិយោគបាន ផ្អែកកលើសុខសន្តិភាពស្ថេរភាពនយោបាយ ស្ថេរភាពម៉ាក្រូ និងស្ថេរភាពលើការចរាចរណ៍សាច់ប្រាក់ មួយវិញទៀតច្បាប់ពីនយោបា​យកម្ពុជា បានបើកទូលំទូលាយមិនមានការរឹតត្បិត ឬហាមឃាត់អ្នកវិនិយោគចង់បណ្ដាក់ទុនលើវិស័យណាមួយនោះទេ៕

ដោយ: គង់ លាងហួរ
អន្តរជាតិ: បណ្តាប្រទេសជាច្រើន នៅតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍បានចាប់ផ្តើមដាក់ចេញគោលនយោបាយ “ទិដ្ឋាការមាស” ដើម្បីទាក់ទា​ញ​ជនបរទេស ដែលមានទ្រព្យធនច្រើនឱ្យស្នាក់នៅបានយូរ  ប៉ុន្តែប្រ​ទេ​​សនីមួយៗ បានដាក់ចេញនូវលក្ខខណ្ឌតម្រូវការរៀងៗខ្លួន។
ខាងក្រោមនេះគឺជាបណ្តាប្រទេសចំនួន៥ នៅតំបន់អាស៊ី ដែលបានដាក់ចេញគោលនយោបាយទិដ្ឋាការមាស។

ប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី
ប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី បានក្លាយជាប្រទេសចុងក្រោយគេ នៅតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ដែលបានចាប់ផ្តើមកម្មវិធី “ទិដ្ឋាការមាស” របស់ខ្លួន កាលពីដើមខែកញ្ញានេះ ដោយអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកវិនិយោគបរទេសអាចស្នាក់នៅក្នុងប្រទេសនេះ ចន្លោះពី៥ ទៅ១០ឆ្នាំ អាស្រ័យលើតម្លៃនៃការវិនិយោគរបស់ពួកគេ។ដើម្បីមានសិទ្ធិទទួលបានទិដ្ឋាការរយៈពេល៥ឆ្នាំ ជនបរទេសត្រូវបង្កើតក្រុមហ៊ុនមួយ ដែលមានតម្លៃ២,៥លានដុល្លារ ខណៈដើម្បីទទួលបានទិដ្ឋាការរយៈពេល១០ឆ្នាំ ជនបរទេសត្រូវបណ្តាក់ទុនវិនិយោគចំនួន៥លានដុល្លារ។

ប្រទេសកម្ពុជា
កាលពីខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២២ ប្រទេសកម្ពុជាបានដាក់ចេញកម្មវិធីទិដ្ឋាការមាសរបស់ខ្លួន ដែលមានឈ្មោះថា “ផ្ទះទី២របស់ខ្ញុំ” ដែលអាចឱ្យជនបរទេសស្នាក់នៅបានរហូតដល់១០ឆ្នាំ។ ដើម្បីមានសិទ្ធិ បេក្ខជនត្រូវមានអាយុយ៉ាងតិច១៨ឆ្នាំ និងមានដើមទុនវិនិយោគមិនតិចជាង១០០.០០០ដុល្លារ ក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ហើយជនបរទេស ក៏​ត្រូវ​កាន់កាប់​គម្រោង​អចលនទ្រព្យ​មួយ ដែល​អនុម័ត​ដោយ​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា​ផងដែរ។បេក្ខជនដែលទទួលបានជោគជ័យ នឹងត្រូវបានផ្តល់ទិដ្ឋាការរយៈពេល១០ឆ្នាំ ហើយពួកគេអាចដាក់ពាក្យសុំសញ្ជាតិកម្ពុជា ក្រោយរយៈពេល៥ឆ្នាំ។

ប្រទេសថៃ
ប្រទេសថៃបានបង្ហាញកម្មវិធី ទិដ្ឋាការស្នាក់នៅរយៈពេលវែងរបស់ខ្លួនរួចមកហើយកាលពីឆ្នាំមុន ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថាជា “ទិដ្ឋាការមាស”។ កម្មវិធីនេះមានសុពលភាពរយៈពេល១០ឆ្នាំ និងផ្តល់នូវធាតុជាច្រើន ដើម្បីប្រកួតប្រជែងជាមួយប្រទេសក្នុងតំបន់។ កម្មវិធីនេះត្រូវបានផ្តល់ជូនដល់ជនបរទេស ចំនួន៤ប្រភេទដូចជា ពលរដ្ឋដែលមានទ្រព្យស្តុកស្តម្ភ អ្នកមានប្រាក់សោធននិវត្តន៍ច្រើន អ្នកជំនាញធ្វើការងារពីប្រទេសថៃ និងអ្នកដែលមានជំនាញខ្ពស់។

ប្រទេសម៉ាឡេស៊ី
កាលពីឆ្នាំមុន ម៉ាឡេស៊ីក៏បានដាក់ឱ្យដំណើរការកម្មវិធីទិដ្ឋាការមាសរបស់ខ្លួនផងដែរ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកកាន់អាចស្នាក់នៅក្នុងប្រទេសនេះ រហូតដល់២០ឆ្នាំ ជាមួយនឹងជម្រើសបន្តសម្រាប់រយៈពេល២០ឆ្នាំបន្ថែមទៀត។ ដើម្បីមានសិទ្ធិទទួលបានទិដ្ឋាការនេះ ជនបរទេសត្រូវបានតម្រូវឱ្យដាក់ប្រាក់បញ្ញើមានកាលកំណត់ ក្នុងស្រុកចំនួន១លានរីងហ្គីត (២១៣.៥០០ដុល្លារអាមេរិក)។

អ្នកដាក់ពាក្យសុំទិដ្ឋាការ ត្រូវផ្តល់ភស្តុតាងអំពីប្រាក់ចំណូលរបស់ពួកគេ នៅក្រៅប្រទេសយ៉ាងហោចណាស់៤ម៉ឺនរីងហ្គីត ក្នុងមួយខែ ឬ៤៨ម៉ឺនរីងហ្គីត ក្នុងមួយឆ្នាំ។លើស​ពី​នេះ​ទៅ​ទៀត ជនបរទេសត្រូវផ្តល់​លិខិត​បញ្ជាក់ក្រមសីលធម៌ល្អពី​អាជ្ញាធរ​នៃ​ប្រទេស​ ដែល​ពួក​គេ​កំពុង​រស់​នៅ​បច្ចុប្បន្ន។

ប្រទេសសិង្ហបុរី
សិង្ហបុរីបានដាក់ចេញគម្រោងទិដ្ឋាការមាស ដ៏ល្អបំផុតមួយនៅតំបន់អាស៊ី ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ជាផ្លូវការថា Global Investor Pprogram (GIP) ដែលត្រូវបានដាក់ឱ្យដំណើរការក្នុងឆ្នាំ២០០៤។ដើម្បីទទួលបានទិដ្ឋាការ អ្នកដាក់ពាក្យត្រូវតែមានបណ្តាក់ទុនវិនិយោគយ៉ាងហោចណាស់ ចំនួន២,៥លានដុល្លារសិង្ហបុរី នៅក្នុងអង្គភាពអាជីវកម្មថ្មី ឬពង្រីកប្រតិបត្តិការអាជីវកម្ម ដែលមានស្រាប់ ឬបណ្តាក់ទុនចំនួន២,៥លានដុល្លារសិង្ហបុរី ទៅក្នុងមូលនិធិមួយក្នុងចំណោមមូលនិធិ ដែលត្រូវបានអនុម័តដោយ GIP ។ បេក្ខជនដែលទទួលបានជោគជ័យ នឹងត្រូវបានផ្តល់ប័ណ្ណស្នាក់នៅអចិន្ត្រៃយ៍ដែលមានសុពលភាពរយៈពេល៥ឆ្នាំ៕

តែម សុខុម

តូក្យូ: ក្រុមហ៊ុនអេឡិចត្រូនិច Toshiba ដែលជាក្រុមហ៊ុនដ៏ចំណាស់ និងធំបំផុតមួយរបស់ប្រទេសជប៉ុន គ្រោងនឹងបញ្ចប់ប្រវត្តិសាស្រ្ត៧៤ឆ្នាំរបស់ខ្លួនដោយការចាកចេញផ្សារភាគហ៊ុនក្រុងតូក្យូ (Tokyo Stock Exchange) ក្រោយវិនិយោគិនមួយក្រុមបានទិញយកភាគហ៊ុនភាគច្រើនរបស់ខ្លួន។

ក្រុមហ៊ុននេះបានប្រកាសថា សម្ព័ន្ធក្រុមហ៊ុនមួយដែលដឹកនាំដោយក្រុមហ៊ុនភាគហ៊ុនឯកជន Japan Industrial Partners (JIP) បានទិញយកភាគហ៊ុនចំនួន៧៨,៦៥%របស់ខ្លួន។ នេះបើយោងតាមសារព័ត៌មាន BBC ចុះផ្សាយកាលពីថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ទី២១ ខែកញ្ញា។

ពេលនេះសម្ព័ន្ធក្រុមហ៊ុន JIP បានកាន់កាប់ភាគហ៊ុនជាង២ភាគ៣ក្នុងក្រុមហ៊ុន Toshiba ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងតាំងពីឆ្នាំ១៨៧៥ ក្នុងកិច្ចព្រមព្រៀងទិញលក់ដែលមានតម្លៃ១៤ពាន់លានដុល្លារ។

ក្រោមកិច្ចព្រមព្រៀងនេះ ភាគហ៊ុនរបស់ Toshiba អាចនឹងត្រូវដកចេញពីផ្សារភាគហ៊ុនជប៉ុន យ៉ាងឆាប់នៅដំណាច់ឆ្នាំនេះ។

លោក Taro Shimada ដែលជាប្រធាន និងជានាយកប្រតិបត្តិក្រុមហ៊ុន Toshiba បានចេញសេចក្តីថ្លែងការណ៍ថា ក្រុមហ៊ុន “ពេលនេះនឹងបោះជំហានដ៏ធំមួយឆ្ពោះទៅកាន់អនាគតថ្មីជាមួយនឹងម្ចាស់ភាគហ៊ុនថ្មី”។

ភាគហ៊ុនរបស់ក្រុមហ៊ុន Toshiba បានចាប់ផ្តើមជួញដូរនៅខែឧសភា ឆ្នាំ១៩៤៩ ជាពេលដែលផ្សារហ៊ុនក្រុងតូក្យូ (Tokyo Stock Exchange) បានបើកដំណើរការឡើងវិញ ក្រោយប្រទេសជប៉ុន បានងើបចេញពីការបំផ្លិចបំផ្លាញនៃសង្គ្រាមលោកលើកទី២៕ BBC៕

ដោយៈ តែម សុខុម

វៀងចន្ទន៍: ខណៈបណ្ដាប្រទេសជាសមាជិកអាស៊ាន ចុះកិច្ចព្រមព្រៀង ដើម្បីងាកចេញពីការប្រើប្រាស់ឥន្ធនៈហ្វូស៊ីល និងឆ្ពោះទៅរកប្រភពថាមពលកកើតឡើងវិញ បានធ្វើឲ្យប្រទេសឡាវនឹងទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ ពីនិន្នាការដែលមិនប៉ះពាល់ ដល់បរិស្ថាននេះ។

យោងតាមសារព័ត៌មាន Nikkei Asia ឱ្យដឹងថា ប្រទេសសិង្ហបុរី ដែលប្រើប្រាស់ឧស្ម័នធម្មជាតិ៩៥% ជាប្រភពថាមពលដ៏ចម្បង កំពុ​ងព្យាយាម ផ្លាស់ប្តូរឆ្ពោះទៅរកការនាំចូលឱ្យបាន៣០% នៃការផ្គត់ផ្គង់អគ្គិសនីកាបូនទាប៤ជីហ្គាវ៉ាត់ (GW) នៅត្រឹមឆ្នាំ២០៣៥។ជាលទ្ធផលការផ្លាស់ប្ដូរនេះ បានធ្វើឱ្យប្រទេសនានា ដូចជា ឡាវ ជាដើមដែលកំពុងបង្កើន សមត្ថភាពផលិតថាមពលកកើតឡើងវិញរបស់ខ្លួន ទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងច្រើន ពីចំណាត់ការនេះ។ប្រមាណ៨០%នៃថាមពលអគ្គិសនី ដែលផលិតដោយប្រទេសឡាវ គឺលក់ទៅឱ្យបណ្ដាប្រទេសជិតខាង ដោយការលក់ទៅឱ្យប្រ​ទេសថៃ និងប្រទេសវៀតណាម គ្របដណ្ដប់ប្រមាណ៣០%នៃការនាំចេញសរុបរបស់ប្រទេសឡាវ។

ទោះជាយ៉ាងណា ពេលនេះប្រទេសឡាវ បានត្រៀមហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធបញ្ជូន ដើម្បីនាំចេញថាមពលមកកាន់កម្ពុជា ហើយបានផ្គត់ផ្គង់អគ្គិសនីដល់ប្រទេសសិង្ហបុរី រួចហើយចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០២២។ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធដែលត្រូវបានអភិវឌ្ឍន៍ ដើម្បីបញ្ជូនថាមពលមកកម្ពុជា ក៏នឹងប្រើប្រាស់នាពេលអនាគតផងដែរ ដើម្បីនាំចេញថាមពលកាន់តែច្រើន ទៅកាន់ប្រទេសសិង្ហបុរីតាមរយៈកម្ពុជា។

លើសពីនេះ ប្រទេសឡាវ ក៏បានចាប់ផ្តើមសាងសង់គម្រោងស្ថានីយអគ្គិសនី ដើរដោយថាមពលខ្យល់មានឈ្មោះ Monsoon Wind Power Project ក្រោមទុនវិនិយោគ៧០០លានដុល្លារអាមេរិកផងដែរ។នេះនឹងក្លាយជាស្ថានីយអគ្គិសនី ដើរដោយថាមពលខ្យល់ដ៏ធំបំផុតប្រចាំអាស៊ីអាគ្នេយ៍ ដែលមានសមត្ថភាពផលិតថាមពលបាន៦០០មេហ្គាវ៉ាត់(MW) ដោយភាគច្រើននឹងត្រូវនាំចេញ ទៅកាន់ប្រទេសវៀតណាម ដែលស្ថានភាពនាពេលថ្មីៗនេះ ប្រទេសនេះជួបកង្វះខាតថាមពលរ៉ាំរ៉ៃ៕ Laotian Times៕

        ដោយៈ គង់ សូរិយា

        ភ្នំពេញៈ បន្ទាប់ពីភាពស្ងប់ស្ងាត់លើការវិនិយោគ ផ្នែកអចលនទ្រព្យ និងទេសចរណ៍ ខេត្តព្រះសីហនុ បានកំពុងទាក់ទាញការវិនិយោគផ្នែកវិស័យឧស្សាហកម្ម។

ជាក់ស្តែង ក្រុមប្រឹក្សាអភិវឌ្ឍន៍កម្ពុជា (CDC) បានសម្រេចអនុម័តឱ្យក្រុមហ៊ុនចំនួនបី បង្កើតរោងចក្រនៅក្នុងតំបន់ សេដ្ឋកិច្ចពិសេស​ខេត្តព្រះសីហនុ លើទំហំទុនវិនិយោគប្រមាណ៤៦លានដុល្លារ និងបានបង្កើតការងារជូនពលរដ្ឋចំនួន៨៣៧នាក់។

គំរោងវិនិយោគ ដែលបានអនុម័តដោយCDC រួមមាន ទី១ ក្រុមហ៊ុន “HUALE STEEL (CAMBODIA) CO., LTD.” គម្រោងបង្កើតរោងចក្រផលិតដែកគ្រប់ប្រភេទ ដែលមានទីតាំងវិនិយោគស្ថិតនៅក្នុងតំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេស កំពង់ផែក្រុងព្រះសីហនុ ខេត្តព្រះសីហនុ ក្នុងទុនវិនិយោគ​ ចំនួន៤០លានដុល្លារអាមេរិក និងអាចបង្កើតការងារបានចំនួន ៥២៣កន្លែង។

ទី២ ក្រុមហ៊ុន “CAMBODIAN LUHENG PET FOOD CO., LTD.” គម្រោងបង្កើតរោងចក្រផលិតចំណី និងសម្ភារៈសម្រាប់សត្វចិញ្ចឹម ដែលមានទីតាំងវិនិយោគ ស្ថិតនៅក្នុងតំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេស ខេមបូឌាន ចេជាង ហ្គ័រជី ខេត្តព្រះសីហនុ ក្នុងទុនវិនិយោគចំនួន ៣លានដុល្លារអាមេរិក និងអាចបង្កើតការងារបានចំនួន១១៩កន្លែង។

ទី៣ ក្រុមហ៊ុន “ULTIMATE MOTION CO., LTD.” គម្រោងបង្កើតរោងចក្រផលិតសាឡុង និងគ្រឿងសង្ហារិម ដែលមានទីតាំងវិនិយោគស្ថិត នៅក្នុងតំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេស ក្រុងព្រះសីហនុ ខេត្តព្រះសីហនុ ក្នុងទុនវិនិយោគ៣លានដុល្លារអាមេរិក និងអាចបង្កើតការងារបានចំនួន១៩៥កន្លែង៕

សូមបញ្ជាក់ថា ខេត្តព្រះសីហនុ បាននិងកំពុងអភិវឌ្ឍស្ទើរគ្រប់វិស័យ ដោយមានគម្រោងសាងសង់ថ្មីៗជាបន្តបន្ទាប់ ជាពិសេសផ្នែកសំណង់អគារ។ ដោយឡែកគម្រោងបង្កើតរោងចក្រ ពីសំណាក់អ្នកវិនិយោគិនបរទេស ក៏កំពុងសម្លឹង​ឆ្ពោះទៅកាន់ខេត្តជាប់មាត់សមុទ្រមួយនេះផងដែរ៕

ដោយៈ តែម សុខុម

ញូវយ៉ក: ទិន្នន័យពីក្រសួងរតនាគារអាមេរិក បានបង្ហាញកាលពីថ្ងៃច័ន្ទ ទី១៨ ខែកញ្ញា ថា ការកាន់កាប់របស់បរទេសនូវប័ណ្ណរតនាគារអាមេរិក បានកើនឡើងក្នុងខែកក្កដា ដោយកើនឡើងពីរខែជាប់ៗគ្នា ទោះបីជាទស្សនវិស័យអត្រាការប្រាក់ មានភាពមិនប្រាកដប្រជាយ៉ាងណាក្ដី។

ការកាន់កាប់សរុបនូវប័ណ្ណរតនាគារអាមេរិក បានកើនឡើងពីជាង៧,៥៦ទ្រីលានដុល្លារ ក្នុងខែមិថុនា ឈានដល់ជាង៧,៦៥ទ្រីលានដុល្លារ ក្នុងខែកក្កដា។ បើធៀបទៅនឹងឆ្នាំមុន ការកាប់របស់បរទេសនូវប័ណ្ណរតនាគារអាមេរិក បានកើនឡើង២,២%។ទិន្នន័យបានបង្ហាញថា ការកាន់កាប់របស់ចិន នូវប័ណ្ណរតនាគារអាមេរិក បានធ្លាក់ចុះមកនៅត្រឹម៨២១,៨ពាន់លានដុល្លារ ដែលជាចំនួនតិចបំផុតមិនធ្លាប់មាន គិតចាប់តាំងពីខែឧសភា ឆ្នាំ២០០៩ ដែលពេលនោះចិន កាន់កាប់ប័ណ្ណរតនាគារអាមេរិក ចំនួន៧៧៦,៤ពាន់លានដុល្លារ។

ក្រុមអ្នកវិភាគលើកឡើងថា ប្រទេសចិនបានទទួលរងសម្ពាធយ៉ាងខ្លាំង នៅក្នុងការការពាររូបិយប័ណ្ណយ័ន ដែលកំពុងដាំក្បាលចុះរបស់ខ្លួន ហើយការចេញនូវប័ណ្ណរតនាគារ ឬ ប័ណ្ណបំណុលអាមេរិក ប្រហែលជាធ្វើឡើង ក្នុងគោលបំណងជួយអន្តរាគមន៍ ដើម្បីជំរុញឱ្យប្រាក់យ័នហក់ឡើងថ្លៃវិញ។

ផលបត្ររតនាគារគោលរយៈពេល១០ឆ្នាំ បានចាប់ផ្តើមខែកក្កដាក្នុងអត្រា៣,៨៥៨% ដោយកើនឡើង៩,៩ពិន្ទុឈានដល់៣,៩៥៧%​ត្រឹមដំណាច់ខែនេះ៕ Reuters៕